وظایف حسابرسی :

۱-حسابرس مسئول شمارش موجودی نبوده و مسئولت آن با مدیریت شرکت می باشد و حسابرس صرفا به عنوان ناظر برای انبارگردانی می باشد .

۲-برنامه شمارش باید قبل از شروع انبار گردانی توسط مدیریت تنظیم و این دستور العمل شامل اطلاعاتی از جمله شروع و خاتمه انبارگردانی ، انواع موجودی ها ، موقعیت مکانی

تعداد دفعات شمارش ، اسامی و وظایف هر یک از اعضای گروه  شمارش ، نحوه ی رفع مغایرت بین شمارش ها و نحوه رفع مغایرت شمارش نهایی با شوابق انبار می باشد.

۳-وقت حسابرس عمدتا می بایست نظارت بر انبار گردانی شود .

۴-حسابرس می بایست تعدادی از اقلام انبار را انتخاب نموده و مورد شمارش قرار دهد. این اقلام به عنوان نمونه ی حسابرس در کاربرگ نمونه حسابرسان در نظارت بر انبارگردانی درج می گردد.

۵-حسابرسان در زمان انبار گردانی باید تمامی اطلاعات مربوط به مقطع گیری زمانی را انجام دهد.

وظایف حسابرس در انبارگردانی:

۱-آموزش کافی به افرادی که در انبارگردانی شرکت می نمایند.

۲-برگزاری جلسات قبل از شروع انبارگردانی به منظور تدوین برنامه انبارگردانی

۳-مطالعه ی برنامه ی انبارگردانی و تذکر نکات مهم به مدیریت واحد مورد رسیدگی

۴-حضور حسابرس در انبارگردانی و تفهیم این مطلب که مسئولیت انبارگردانی با مدیرت شرکت می باشد.

۵-تکمیل پرسشنامه ی نظارت بر انبارگردانی توشط حسابرس

۶-اطمینان از شمارش موجودی ها  حداقل ۲ بار که اعضای شمارش دوم مجزا از اعضای تقسیم اول بود .

۷-اطمینان از مخدوش نبودن موجودی های ثبت شده و عدم تغییر آنها

۸-شمارش تعدادی از اقلام توسط حسابرس

۹-مطلع بودن حسابرس از مکانهای انبارگردانی

۱۰-اعضای تیم شمارش باید اشخاصی به غیر از انبارداری باشند.

۱۱-اطمینان از توقف ورود وخروج کالا در حین انبارگردانی

اثبات ارزش: یعنی اینکه موجودی مواد و کالا به مبلغ افشاء شده در صورتهای مالی ارزش داشته و هرگونه کاهش ارزش ارزش در موجودی ها به عنوان ذخیره کاهش ارزش در حسابها منعکس شده است برای انجام این موضوع از روشهایی همچون سند رسی ، پیجویی بعد از سال ، آزمونهای تحلیلی و محاسبات انجام می شود.

اثبات مالکیت : اثبات مالکیت اثبات مالکیت عمدتا از طریق سندرسی ، مشاهده ی عینی ، پیگیری مصرف بعد از سال ، اخذ تائییه صورت می پذیرد.

اثبات طبق بندی و اجرا: یعنی اینکه موجودی ارزش خالص در ترازنامه ارائه بهای تمام شده – ذخیره کاهش ارزش موجودی ها منعکس گردید و هرگونه محدودیت در استفاده از موجودی ها می بایست به عنوان دارایی های غیر جاری طبقه بندی شود و همچنین در یادداشت های پیوست نحوه ی جبران ریسک ناشی از نگهداری موجودی ما نیز افشا گردد.

توجه به اینکه کالا امانی ما نزد دیگران نیز به عنوان موجودی کالا طبقه بندی می شود و همچنین سفارشات خرید کالا در صورت انتقال ریسک کالا به واحد امور رسیدگی نیز به عنوان موجودی کالا طبقه بندی می شود .

اصول و استانداردهای حاکم بر موجودی مواد و کالا :

۱-موجودی مواد و کالا به بهای تمام شده در دفاتر منعکس می گردد.

۲-هرگونه کاهش ارزش در موجودی مواد و کالا ناشی از تاریخ مصرف شکست بازار معیوب شدن به عنوان ذخیره ی کاهش ارزش در دفاتر شناسایی می شود .

۳-موجودی مواد و کالا در صورتهای مالی به صورت خالص ارزش بازیافتنی منعکس می گردد.

۴-بهای تمتم شده موجودی مواد و کالا شامل بهای اصل پرداختی + کیسه ی هزینه های مرتبط با رساندن کالا به نقطه ی آماده برای مصرف یا فروش می باشد.

۵-هزینه ی مالی تسهیلات های دریافتی جهت خرد مواد اولیه و یا کالا قابل اعتماد به بهای تمام شده ی کالا نمی باشد.

۶-ارزش موجودی مواد و کالا می بایست به اقل بهای بهای تمام شده یا ارزش بازار در صورتهای مالی و دفاتر منعکس می گردد.

۷-هرگونه زیان مربوط به پیمانهای بلند مدت که در زمان محاسبه ی سود پیمان محاسبه می گردد می بایست به عنوان زیان پر شده شناسایی و ثبت گردد.

حسابرسی 9
حسابرسی ۹

تماس با ما

شنبه تا پنجشنبه ۷:۳۰ الی ۱۹:۳۰

instagram – linkedin – +google – facebook